pelgrimstocht

Andres, een Enfield-rijdende Chileen, rijdt een stuk met ons samen tot een gebroken kogellager in Stijns voorwiel ons verplicht de pas in te houden. Badrinath ligt aan het eind van een doodlopende weg, pal noordwaarts de Himalaya in. Het kost ons zeven uren om gezwind het betere bochtenwerk doorheen vershillende valleien te verwerken. Naast de weg gaapt een diepe, steile afgrond. De staat van de weg verslechtert naarmate we doel naderen, het ravijn dieper. Zes maand per jaar ligt de weg ondergesneeuwd. Stijn merkt opgelucht op dat het zo gelukkig toch nog iets van een pelgrimstocht heeft...

Badrinath ligt op drieduizend en negentig meter hoogte. Het wordt omgeven door besneeuwde pieken. We zijn niet de enigen die op dit idee gekomen zijn. Vandaag is het begin van het pelgrimseizoen en wordt de tempel plechtig geopend. Het stikt er van de Sadhoes en andere gelovigen. De Sadhoes zijn in veel gevallen te voet gekomen. Als Jozef en Maria dweilen we de herbergen af en betalen onze “stal” uiteindelijk duur.

Eens de zon onder is wordt het ijskoud. Stijn en ik hebben slechts een lichte trui bij. ’s Avonds begeven we ons gewikkeld in hoteldekens in het dorp. In bed kunnen we al helemaal niet opwarmen. Mijn lichaam weet met al die temperatuurschokken geen raad en schakelt op "koorts-en-darmkramp-modus" over. Uit vrees niet meer te zullen opwarmen laten we het smeltwater in de badkamer niet aan ons lijf komen.

Drie kilometer verderop ligt Mana. Effectief het laatste Indische dorp voor de grens met Tibet, zo’n dertig kilometer ten noorden van Mana. We wandelen uren de bergen in. Over sneeuwlawines, langs watervallen en morenes. Dit is de eerste plek die we aantreffen in India waar het echt stil is. Wat een verademing!

Op de weg terug halen we een kilometerslange file in. Het voordeel van de motor. Niet veel later blijkt waarom het verkeer wordt opgehouden. Wegenwerkers zijn druk in de weer met bulldozers en explosieven om de weg na een aardverschuiving weer vrij te maken. We oefenen ons willens nillens in de kunst van het berusten.