tag:blogger.com,1999:blog-242037562011-10-10T09:25:52.210+02:00wegens succes verlengdThomashttp://www.blogger.com/profile/12733216526814036328noreply@blogger.comBlogger221100tag:blogger.com,1999:blog-24203756.post-1158318419958585962006-09-15T13:06:00.000+02:002006-09-15T13:53:29.363+02:00

Veel vluchten lopen vertraging op door de verscherpte veiligheidsmaatregelen die sinds de zopas verijdelde aanslagen op de transatlantische vluchten vanuit Londen van kracht zijn. Maar na anderhalf uur op de luchthaven nauwlettend aangekomen reizigers gadeslaan komt ineens mijn moeder door de deur heen! Op haar verzoek boekte ik een hotelkamer in een traditioneel Chinees gebouw met twee

Thomashttp://www.blogger.com/profile/12733216526814036328noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-24203756.post-1158318356483472202006-09-15T13:00:00.000+02:002006-09-15T13:33:39.643+02:00

Mijn Chinees visum vervalt daags nadat Fanny uit Beijing naar huis vliegt en daags voor mijn moeder in Beijing aankomt. Wanneer ik me enkele dagen voordien bij de dienst immigratie aanmeld om een visumverlenging aan te vragen –een standaardprocedure in China overigens- wordt mij die geweigerd. “U heeft al een verlenging van ons gekregen en bovendien heeft onze dienst u toen een dienst bewezen

Thomashttp://www.blogger.com/profile/12733216526814036328noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-24203756.post-1157617699777496382006-09-07T10:24:00.000+02:002006-09-07T10:28:19.796+02:00

De stukjes over Mongolie, de Trans Siberische spoorlijn en Moskou zijn in het klad geshreven. Belangrijker nieuws, ik druk op de fastforward knop van mijn reis en kom op 9 september -een tiental dagen eerder dan gepland- naar huis. Mijn geheugen zit overvol en ik zie er eerlijk gezegd tegenop om nog door Polen en Duitsland naar huis te liften, zoals ik had willen doen. De stukjes vul ik aan

Thomashttp://www.blogger.com/profile/12733216526814036328noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-24203756.post-1155822149043853092006-08-17T15:07:00.000+02:002006-08-24T11:42:49.340+02:00

Het is drie maanden geleden dat Thomas is vertrokken. Nu was het mijn beurt om in het vliegtuig te stappen richting Azië. Samen met Laila, de vriendin van Stijn, vertrek ik vanaf Schiphol naar Chengdu. Ik vlieg Thomas tegemoet. Gelukkig is ook hij blij mij weer te zien. Op de luchthaven van Chengdu zie ik er eentje boven de massa uitspringen. Hij heeft een baard en ruikt al een beetje naar

Thomashttp://www.blogger.com/profile/12733216526814036328noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-24203756.post-1155475580110598282006-08-13T15:16:00.000+02:002006-08-24T11:46:18.523+02:00

In Kathmandu krijgen we steevast een pertinent "nee" op de vraag of we op eigen kracht naar Tibet kunnen. Het enige alternatief op dit ogenblik is dat we ons bij een georganiseerde groepsreis van acht dagen aansluiten. Prijskaartje : vierhonderd zestig dollar per persoon! Vervoer met Toyota 4x4 Landcruisers, overnachtingen met ontbijt en een norse gids inbegrepen. Een Nepalese bus brengt ons

Thomashttp://www.blogger.com/profile/12733216526814036328noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-24203756.post-1155433589458303162006-08-13T03:45:00.000+02:002006-08-13T15:28:32.933+02:00

Waarde lezer, Ik weet het, ik weet het, ik weet het, het hoort niet, het staat niet en het zou niet mogen zijn! De aanvullingen blijven uit... Fanny is vandaag naar huis vertrokken met 21 CD ROMs vol foto's in haar rugzak. Zij gaat een selectie maken van onze reis samen en neemt ook het verslag voor haar rekening. Al eens geprobeerd met een Chinese versie van Windows te werken? Mij lukt

Thomashttp://www.blogger.com/profile/12733216526814036328noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-24203756.post-1152962679964078662006-07-15T13:11:00.000+02:002006-07-15T13:24:39.980+02:00

Stijn en ik hebben alle kosten gedeeld. Deze afspraak maakten we in Bombay toen we overlegden wie met de jonge en wie met de oude motor zou toeren. De vermelde kosten tellen dus voor twee motoren. Beide motoren zijn voorzien van een schijfrem vooraan, wat standaard enkel op het 500cc. model zit. Wij zijn helemaal voor die rem gewonnen, de trommelrem is zo goed als waardeloos. De degelijke rem

Thomashttp://www.blogger.com/profile/12733216526814036328noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-24203756.post-1151125562955597542006-06-24T06:44:00.000+02:002006-06-24T07:12:39.073+02:00

Het heeft weinig of niets met deze reis te maken, maar laat me van de gelegenheid gebruik maken om twee mensen in de bloemetjes te zetten. Mijn vader werd in april vijfenzestig en gaat per 1 juli dus met pensioen. In 1953 kwam hij als leerling naar het Bisschoppelijk College van Veurne. En daar is hij gebleven met uitzondering van de jaren van zijn opleiding aan de normaalschool van Torhout,

Thomashttp://www.blogger.com/profile/12733216526814036328noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-24203756.post-1150887561093548822006-06-21T12:58:00.000+02:002006-06-23T13:58:15.680+02:00

Leh is de voormalige hoofdstad van het koninkrijkje Ladakh dat in 1947 bij de Indische republiek werd ingelijfd. Het is een ideale uitvalsbasis om de talrijke bezienswaardigheden in de omgeving te bezoeken. Zo kunnen we zonder bagage door het prachtige landschap brommen. In het klooster van Spituk zijn monniken een zandmandala aan het maken. Objectief gezien een heleboel in elkaar verweven

Thomashttp://www.blogger.com/profile/12733216526814036328noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-24203756.post-1149345646369694482006-06-03T16:38:00.000+02:002006-06-23T13:31:21.730+02:00

De avond voor vertrek ben ik wat nerveus voor de trip die komt. Als ik dit gevoel met Stijn deel haalt hij zijn schouders op. Volgens mij belooft het tot een krachtmeting te komen. Stijn, Thomas en hun motoren versus de elementen. Elk gewapend met een liter water en zonder mondvoorraad begeven we ons op weg voor een tocht van vierhonderdvijfentachtig kilometer dwars door de hoge Himalaya.

Thomashttp://www.blogger.com/profile/12733216526814036328noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-24203756.post-1148800586277330192006-05-28T09:03:00.000+02:002006-05-28T09:27:20.883+02:00

Over de kaart gebogen besluiten we de national highway naar Manali links te laten liggen en in plaats daarvan mikken we pal noordwaarts door gebruik te maken van de kleinere “witte” wegen op de kaart. De grote weg maakt een te grote slinger naar onze mening en we hopen zo een hoek af te snijden... Achteraf zal blijken dat de afstand via de witte weggetjes het drievoudige is van de tweehonderd

Thomashttp://www.blogger.com/profile/12733216526814036328noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-24203756.post-1148797763144839782006-05-28T08:15:00.000+02:002006-05-28T09:21:27.470+02:00

Stijn waarschuwde me voor Rishikesh. Het zou een drukke toeristische trekpleister zijn voor zowel Indiers als westerlingen. Met alle gevolgen van dien. Voor ons is het alweer een tijd geleden dat we nog westerlingen ontmoetten en we begroeten hen daarom hartelijk. We komen echter van een kale reis terug. Een enkeling die ons een blik waardig gunt...Eind jaren '60 streken "The Beatles" in

Thomashttp://www.blogger.com/profile/12733216526814036328noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-24203756.post-1147166483808012402006-05-09T11:17:00.000+02:002006-05-11T10:46:38.870+02:00

Andres, een Enfield-rijdende Chileen, rijdt een stuk met ons samen tot een gebroken kogellager in Stijns voorwiel ons verplicht de pas in te houden. Badrinath ligt aan het eind van een doodlopende weg, pal noordwaarts de Himalaya in. Het kost ons zeven uren om gezwind het betere bochtenwerk doorheen vershillende valleien te verwerken. Naast de weg gaapt een diepe, steile afgrond. De staat van

Thomashttp://www.blogger.com/profile/12733216526814036328noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-24203756.post-1147166132780046792006-05-09T11:08:00.000+02:002006-05-09T12:25:27.296+02:00

Er ligt niets tussen Khajuraho en de Himalaya waar we absoluut heen willen. Op de vlucht voor de hittegolf die het noorden van India teistert nemen we onszelf voor de monsterafstand van zeshonderd veertig kilometer in twee dagen hard labeur af te leggen. Beide motoren gedragen zich voorbeeldig en behalve bougies schoonmaken hebben we er geen omkijken naar. Nog voor schemering kijken we uit

Thomashttp://www.blogger.com/profile/12733216526814036328noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-24203756.post-1146222265245091712006-04-28T13:00:00.000+02:002006-05-07T09:31:42.840+02:00

Tijdens de nacht voor we weer op pad gaan word ik tot vier keer toe misselijk wakker. Overgeven, buikloop, precies dezelfde symptomen waarmee Stijn gisteren worstelde. De hoteluitbater is resoluut, we zijn geveld door de hitte. Vanaf acht uur ’s morgens brandt de zon onverbiddelijk op onze hoofden. Rond het middaguur stijgt het kwik tot tweeenveerstig graden celcius. Buiten is het haast niet

Thomashttp://www.blogger.com/profile/12733216526814036328noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-24203756.post-1146222026267936232006-04-28T12:58:00.000+02:002006-04-28T17:20:36.763+02:00

Er is een indrukwekkende politiemacht op de been in Ujjain. Het wemelt er ineens van de gemotoriseerde politieagenten. Een nationale klopjacht op een gezagsondermijnende motorrijder? Ik houd mijn hart vast dat de agent van eergisteren me niet plots klem rijdt. We bereiken de expresweg. Ik ga vrijuit! Of liever, ben vogelvrij verklaard...Honderdzestig kilometer naar Bhopal snorren we over

Thomashttp://www.blogger.com/profile/12733216526814036328noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-24203756.post-1145893772271037812006-04-24T17:45:00.000+02:002006-04-27T09:32:02.946+02:00

Mijn lichaam heeft zich aangepast aan het ritme van de zon. Tegen negen uur gaan we meestal slapen. Er valt immers niet veel te beleven eens de zon is ondergegaan en de elektriciteit uitvalt. Tegen half zeven word ik uitgeslapen wakker. Vandaag plannen we een “korte” rit naar Ujjain , vor Hindoes één van India’s vier heiligste steden. We willen namelijk onderweg beide Bullets grondig laten

Thomashttp://www.blogger.com/profile/12733216526814036328noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-24203756.post-1145717645520652832006-04-22T16:53:00.000+02:002006-04-28T18:28:01.023+02:00

Het wordt onze derde rijdag. Het is moeilijk in te schatten hoeveel kilometer we op een dag kunnen afleggen. Het hangt grotendeels af van de staat van de wegen en van de motoren. Mijn motor verliest olie en als ik mijn benzinekraan niet dicht draai drupt de tank via de carburator leeg. De dag begint met een lekke band voor Stijn. Op veel plaatsen langs de weg is een “tyre whalla” te vinden.

Thomashttp://www.blogger.com/profile/12733216526814036328noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-24203756.post-1145716543640956912006-04-22T16:33:00.000+02:002006-04-28T18:31:25.310+02:00

Bombay uitkomen kost ons meer dan drie uren. Pas na een viertal uur komen we ook werkelijk los van de stadsdrukte die zich bij de brug over de zee-engte door een flessenhals wurmt. Met een gedetailleerde wegenatlas en een kompas “scheuren” we tegen vijfenzeventig kilometer per uur over een prima onderhouden snelweg. “Get your motor runnin’ , move out on the highway, lookin’ for adventure and

Thomashttp://www.blogger.com/profile/12733216526814036328noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-24203756.post-1145715660732276132006-04-22T16:14:00.000+02:002006-04-24T10:55:28.106+02:00

Het oorspronkelijke plan was om met een motor van India naar Belgie te rijden. Het plan heeft vele vormen gekend en het motorgedeelte werd in de laatste versie tot India beperkt. We wilden graag door China, Mongolie en Rusland naar Europa. Na wat onderzoek bleek China dwars te liggen, buitenlanders moeten een Chinees rijbewijs afleggen en een verplichte gids honderdvijftig euro per dag betalen

Thomashttp://www.blogger.com/profile/12733216526814036328noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-24203756.post-1145714792488650972006-04-22T16:03:00.000+02:002006-04-23T17:32:09.196+02:00

Schiphol, donderdag zes april vijf uuur ’s middags. Enkele uren geleden nam ik emotioneel afscheid van Fanny en mijn ouders aan het station van Koksijde. Het besef dat we elkaar waarschijnlijk het komend half jaar niet zullen zien is pijnlijk duidelijk. Op de luchthaven neemt Stijn afscheid van zijn vriendin Laila. We vliegen op tijd en stappen in London Heathrow over op een Airbus van het

Thomashttp://www.blogger.com/profile/12733216526814036328noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-24203756.post-1142532656264525712006-03-16T19:08:00.000+01:002006-04-23T09:06:36.386+02:00

Enfield back then

Thomashttp://www.blogger.com/profile/12733216526814036328noreply@blogger.com2